تبليغاتX
اســــــــــــــفـنـد مـــــاه

دوشنبه 28 شهریور1384

میلاد یگانه منجی عالم بشریت - اقای و سرور همه عالم  مهدی موعود (عج ) بر همه مبارک

دعا کنید واسه دیدن رخ ماهش

 

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 7:21 بعد از ظهر |  لینک ثابت   • 

شنبه 26 شهریور1384

عشق جنگ را می برد ...............؟؟؟؟؟

یه آدم وقتی قراره از دنیای نیستی وارد این جهان می شه - یه سری از بهترین افکار و احساسات و خلاصه چیز های خوب همراه خودش می اره . وقتی به دینا می آد تو گوشش اذان می خونن و اولین چیزهایی که می شنوه اسم خدا و ادم بابا مامانشه

تا وقتی کوچیکه و بچه / کارش خوردن و خوابیدن و گریه کردن / گناهی نداره و پاک و هنوز سرشار از اون قشنگی های خدادادی.

یه کم که بزرگتر میشه با پول آشنا می شه . میبینه که بابا و مامان با پول چه کار می کن و اگه یه کم باهوش باشه حتی راه در اوردنش رو هم می فهمه . و این اول مصیبته . وقتی پول رو مبینه و این که میشه با پول همه چیز رو خرید و.................

بزرگتر که میشه و می ره مدرسه . با دروغ و فحش های مختلف آشنا میشه . البته هنوز خیلی بد نیست چون دروغ ها و فحش هاش رو میشه تحمل کرد و از روی بچگیه . ولی کم کم نقطه های شیاه روی صحفه سفید دلش بیشتر میشه و دروغ هاش سنگین تر و فحش هاش به قول معروف ابدار تر میشه .

سن و سالش که بالاتر می ره و نوجوون میشه با نامردی و خیانت دزدی و ..... آشنا می شه . می فهمه که راست گفتن خوب نیست و با دروغ میشه موفق تر بود . می بینه که میشه از آدمها پله برای بالا رفتن ساخت و میشه به همه چیز های قشنگ و مورد احترام خیانت کرد . میشه آدم فروشی کرد - خیانت کرد . تازه فحش های قدیم در گاهی اوقات زبونم لال تبدیل به کفر و فحش به مقدسات میشه .

کمی می گذره . جوون میشه . عاشق میشه . اره یکی از اون احساسات قشنگ و یکی از بهترین نشانه خدا تو وجودش تبلور یدا می کنه . ولی این نقاط سیاه که خیلی قدرتشون زیاد شده عشق رو هم نابود می کنن . و اینجاست که بی وفایی مکمل دروغ و خیانت میشه . یه جوون از پا در می اره .

واسه یه آدم چی باقی می مونه وقتی نتونه عاشق بشه . وقتی نتونه راست بگه وقتی خیانت رو روحش رسوخ کنه و بی وفایی رو مسلک خودش قرار بده .

و این جاست که سوال پیش می یاد که کجا رفت اون همه قشنگی . کو اون همه احساس ناز . کجا رفت عشق . و تازه اون موقع است که آدم روزی هزار بار ارزوی مرگ میکنه و دنیا براش پوچ و بی مفهوم میشه .

و این نهایت بدبختیه .

حرف اخر:

 ۱- واستون دعا می کنم

واسم دعا کنید

۲- متن بالا رو تقدیم می کنم به ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کسی رو ندارم

۳- نظرتون رو در مورد قالب جدید بدونم خوشحال خواهم شد . پس نظرتون رو اخ کنید بیاد

نکته بسیار مهم و کنکوری :

نترسید و نهراسید . انار های من هیچ وقت تموم نمی شه . فقط بدیش اینه که هیچ وقت گیر خودم نمی یاد .

// آیدین//

 

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 9:41 قبل از ظهر |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 22 شهریور1384

جوانی بگذرد قدرش بدانید ..............

اين پست رو مي خوام در مورد خودمون بنویسم . تعجب نكنيد !
نمي دونم خبر داشته باشيد يا نه ولي جمعه همين هفته يعني ۲۵
 شهريور يه روز بزرگه كه همين الان رسما و طي همون مراسم خاص كه هميشه از من سراغ داريد به همه برو بچ دوستان تبريك مي گم و يه سبد گل داوودي رو تقديمتون
مي كنم . .
اره خلاصه مي گفتم . 25 شهريور روز تولد حضرت علي اكبر و روز جوان.
جوان . كلمه و يا عبارتي كه هميشه همراه شور و شوق واميد ..... مي ياد.
جوان . عبارتي كه وقتي با سربلندي و افتخار همراه مي شه هيچ چيزي رو نمي شه باهاش عوض كرد .
 جواني . قسمتي از زندگي- كه جوان ها  آرزو مي كنن كاش دير تر بگذره و تموم بشه و پيرها حصرتش رو مي خورن.
كاش مي شد تا وقتي جوون هستيم قدر اين لحظات رو بدونيم تا چند سال ديگه حصرتش رو نخوريم .
كاش وقتي پير شديم با افتخارسر رو بالا بگيريم و بگيم كه جوووني كرديم و هيچ گناهي از جووني تو كارنامه مون نيست.
كاش اين نهال خوش اتيه رو با سم مخدرات و مسكرات و مسائل ضد اخلاق  نابود نكنيم  .
نفرين بر تباهي ارزوي جوان
نابود باد غم پنهان  دلش
شاد باد هر لحظه از زندگي جوان
اميدوار و هدف مند باد سرنوشت همه جوانان ايران زمين

حرف آخر :

این مطلب رو به آجی جدیدم- آجی راحیلا (هزار راه رفته و هزار زخم خورده ام  )و دوست بسیار عزیزم خانم آیناز(به قول خودش : قلبی از سنگ ولی عاشق و ناب)هدیه می دم . تو تا انار از اون سبد انار که داده بودم آجی بنفشه و نفیسه رو تقدیمشون می کنم .

با این امید که این جمع دوستانه هیچ وقت منو فراموش نکنند .

آیدین

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 11:5 قبل از ظهر |  لینک ثابت   • 

شنبه 19 شهریور1384

بودن تا لحظه ای دلرباست که مزه نبودن رو نچشیده باشی.

نبودن وقتی تجلی پیدا می کنه که دیگه هیچ امیدی واسه موندن نداشته باشی .

موندن وقتی قشنگه که کسی عاشق بودنت باشه.

عاشقی وقتی حقیقت پیدا می کنه که عشقی باشه.

عشق تجلی احساس ادمی است .

و آدم برای زندگی < امید < بودن < عشق < و موندن  تلاش می کنه .

باید دید سهم من از آدمیت چقدره و تا چه حد زندگی می کنم . امید دارم . بودن یا نبودنم مهمه و عشق و احساس و حتی  گاهی افکارم برای کسان ارزش داره

ولی می دونم هیچ چیز با ارزشی < ارزش شکستن غرور یه اسفندی رو نداره . 

حرف آخر :

این قطعه چون به درد هیچ کس نمی خوره و فقط مال منه - مجبورم تقدیمش کنم به خودم . ولی اگه کسی خواست اعلام کنه تا رسما و طی مراسمی خواص به اون هم تقدیمش کنم .

منتظر هستم .

ایدین

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 11:22 قبل از ظهر |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 15 شهریور1384

کمی آن طرف تر ..........

                                  کمی آن طرف تر از شب

مانده ام در راه                                                  تنها و بی آرزو          

                               بی کس و سیاه مثل کلاغ

         آسمان من شور است                     و زمینم تلخ می خواند

                                     برایم غمین نشوید

 مرا این غم - دنیای آرزوست                    عشق باید که بشوید قلبم

           قلبی مثل انار 

                                      سرخ و زیبا مثل بهار

سوی کدام خانه روان شوم ؟       

                        چه کسی می داند که زمستان کجاست ؟

چاره ای نیست می مانم

                    چون بی خبرم از آمدنش                  اسفند را می گویم 

                                      اسفند عشق من است

         مغرورم به عشقم                         و چشم در راه تا بیاید

اسفند ی دیگر 

پاورقی :

این شعر ( البته اگه بشه بهش گفت شعر ) رو تقدیم می کنم به دو تا آجی گلم نفیسه و بنفشه که خیلی دوسشون دارم .

با این امید که سالهایی پر از موفقیت و سر بلندی رو داشته باشن و اگه قسمت باشه یه روز ببینمشون و دو تا انار بدم دستشون بخورن.

و امید //اسفندی دیگر// است که مرا عاشق کرده است .

داوود

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 11:7 قبل از ظهر |  لینک ثابت   • 

شنبه 12 شهریور1384

 

تویی که می شناسمت

                              عاقبت می آیی

                                                  گرم و زیبا مثل آتش

نه مثل وقتی رفتی // سرد و بی روح //

                                                    می آیی

                                                             شب هنگام

                                                                               زیر نور مهتاب

مغرور مثل خودم

                    زمین طاقت سنگینی نگاهت را ندارد

                                                                      می لرزد

   ستاره ی چشمانت برق می زند

                     و لبانت شاعر شده اند .

                         رنگ احساست آبی شده

یادت می آید

                وقتی رفتی

                           سیاه بودی و خاکستری شاید هم کبود

خدا را شکر

             حالا هستی و هستم

                                          کدام لحظه زیبا تر از این

                                                          نزدیک می شوی و نزدیک تر

دستانم بویت را حس می کنند

                                       در آغوش می کشمت و........

نچ نچ نچ ........................................

                                              بیدار شو برو نان بخر

---------------------------------------------------------------

پاورقی :

۱- شعر بالا رو تقدیم می کنم به داش امین ( شب رویایی )امید وارم که اشکل مشلکی داره حتما راهنمایی ام کنه

۲- روز پنج شنبه طی مراسمی خاص به جمع عینکی های محترم پیوستم - خودمونیم موندم قبل از این چطوری می دیدم .ولی عینک بهم می یاد ها .

 

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 10:30 قبل از ظهر |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 9 شهریور1384

اخرین خبر ...........

تو اگر مي دانستي كه چه دردي وچه زخمي دارد خنجر ازدست  عزيزان خوردن ؟ از من خسته نمي پرسيدي : آه اي مرد چرا تنهايي ؟

 

 

ديروز يه اتفاق باعث شد كه يه مشت خاطره تلخ و شيرين يهو از كمد شمل شورباي ذهنم بريزه بيرون . ياد روزهاي قديم افتادم . يادي ايامي كه هيچ وقت فراموش نمي شه . البته كاش مي شد . كاش گذشته رو مي شد كشت . چه سود از ياد آوري خاطرات خوشي كه هيچ وقت نمي ياد .
ديروز بود كه فهميدم خيلي تنهام . مثل يه ستاره تو شب مه آلود آلود زندگي - فهميدم كه هيچ دلي واسه من نمي تپه .
فهميدم يادم تو قلب كسي زنده نمي مونه - خاطره اي خوش براي كسي نيستم . فهميدم كه دردم رو كسي نمي فهمه . و دواي واسش نيست . فهميدم كه  يه عمر تكيه بر باد كردم .
بار ها خواستم فرار كنم . اما به كجا ؟ آسمان همه جا همين رنگه  زرد كهربايه . تازه مگه از خاطره و گذشته ميشه  فرار كرد ؟
فقط بايد باشم و بسوزم و بسازم تا شايد يه روز يكي پيدا بشه من رو درك كنه و عاقبت ترك نكنه .
يكي پيدا بشه من رو دوست داشته باشه حتي بيشتر از خودش .
يكي بياد كه دلم رو سوهان بكشه واز قلب گرد گرفتم ام زنگار پاك كنه .
نمي دونم چقدر طول مي كشه ولي تا اون روز مجبورم با نا ملايمات زندگي بجنگم.
الان دوست دارم يكي از ترانه هاي بانو رو براتون بنويسم :شايد درك كنيد كه چه حالي دارم .


ترانه من و گنجشكاي خونه

 

 


اي چراغ هر بهانه
از تو روشن ، از تو روشن
اي كه حرفاي قشنگت
منو آشتي داده با من
من و گنجشكاي خونه
ديدنت عاتمونه
از براي ديدن تو
پر مي گيريم از تو لونه
باز ميايم كه مثل هر روز
برامون دونه بپاشي
منو گنجشكا مي ميريم
تو اگه خونه نباشي
هميشه اسم تو بوده
اول و اخر حرفام
بس كه اسم تو رو خوندم
بوي تو داره نفسهام
عطر حرفاي قشنگت
عطر يك صحرا شقايق
تو همون شرمي كه از اون
سرخه گونه هاي عاشق
شعر من رنگ چشاته
رنگ پاك بي رياي
بهترين رنگي كه ديدم
رنگ زرد كهربائي

پاورقی :

عینکی شدم . چشم های قشنگم ( خنده ) ضعیف شده .

///داوود///

 

 

 

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 10:25 قبل از ظهر |  لینک ثابت   • 

شنبه 5 شهریور1384

تو..................

 همه چیز منی

من از خدا هیچ چیز نمی خوام    جز .....................

                                   همه چیز

پا ورقی:

می خوام وبلاگی با نام کانون وبلاگ نویسان بهبهانی رو راه اندازی کنم لطفا نظرات و پیشنهادات خود رو حواله کنید به  اسفندماه 

///داوود///

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 10:47 قبل از ظهر |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 1 شهریور1384

مرا یاری کن ای یار ............

بمیرم واسه این دل خسته ام که هر چند گاه باید زخم تیغ -نا رفیقی- کسی رو تحمل کنه

خدایا - بارالها - یا یاری  سنگ صبور مرا عطا کن/ یا صبری ایوب بار- تا تحمل کنم نا رفیقی زمونه را

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------

 ///////داوود/////

 

نوشته شده توسط آیـــــدیــن در 10:14 قبل از ظهر |  لینک ثابت   •